AVERTO: Ĉi retpaĝaron oni ne plu aktualigas de februaro 2003a. Preskaŭ ĝia tuta enhavo, aktualigita, estas jam disponebla en la ĉefa retpaĝo de Hispana Esperanto-Federacio. La reston oni same portados tien.
ADVERTENCIA: Estas páginas no se actualizan desde febrero de 2003. Casi todo su contenido ya está disponible, actualizado, en la página principal de la Federación Española de Esperanto. El resto se irá trasladando allí igualmente.
| Ĝis tag-mezo alvenos | Hasta que den las doce |
|---|---|
|
Doloris spiri. Sirenado el la fabriko fiksiĝis sur la hela flanko de la mateno. Pasis rub-ĉaroj en la dumpejon. Pedro Sánchez blovis sur siajn fingrojn. Antonia Puerto vekiĝis; ploradis la etulo. Antonia malfermetis la fenestron, kaj la frido, eniĝinte kiel birdo, ĉirkaŭflugis la ĉambron. Tusis la etulo. Antonia fermis la fenestron, kaj la frido naniĝis poiome ĝis vanuo.Vekiĝis ankaŭ Juan kun lepore poltronaj okuloj, sin rulis sur la lito kaj ĉe tio la plej aĝa frato alvenis al sendormo. |
Hacía daño respirar. Las sirenas de las fábricas se clavaban en el costado blanco de la mañana. Pasaron hacia los vertederos los carros de la basura. Pedro Sánchez se sopló los dedos. Despertó Antonia Puerto; lloraba el pequeño. Antonia abrió la ventana un poquito y entró el frío como un pájaro, dando vueltas por la habitación. Tosió el pequeño. Antonia cerró y el frío se fue haciendo chiquito, hasta desaparecer. También se despertó Juan, con ojos de liebre asustada; dio una vuelta en la cama y desveló a su hermano mayor. |